از امروز تا شاید یه ماه دیگه مطلب جدیدی تو بلاگم نمی نویسم، البته کامنتها رو چک می کنم. وقتی برگردم احتمالاً بلاگم یه سری تغییرات خواهد کرد.

در ضمن تا چند روز آینده بلاگی رو چک نمی کنم، مگر تحت شرایط خاص. دوستای عزیزم دلخور نشید لطفاً.

نمی دونم بگم از ماست که بر ماست یا بگم خلایق هر چه لایق. مردم ایران که دیگه هیچ اشتیاقی به اکثرتون ندارم، گوارایتان باد این اتفاق خوشایند. همانا این شخص شخیص و صادق و مومن و نخبه، برازنده شما ملت مومن و صادق و با مطالعه است. همانا لیاقت شما همینه. نگو من بهش رای ندادم. تو که ساکتی یعنی قبولش کردی. منو بگو که چقدر این چند روز در تب و تاب بودم. امیدوارم حداقل از این اتفاق این درس رو گرفته باشیم که دیگه عین احمقا پا نشیم بریم رای بدیم. من احمقو بگو که چقد به این محمد گفتم پاشو بیا رای بده این دفعه فرق می کنه. چقد بهم گفت "بابا اینا همش بازیه، اینا آخرش اونیو که بخوان از تو صندوق در میارن؛" آخرشم رای نداد.

بیچاره اونایی که این وسط پرپر شدن. به خدا دلم میخواد براشون گریه کنم. خدا به خونواده هاشون صبر بده. اون بدبختا برای کی و چی مردن؟! ببینید که این مردم لیاقت خون شماها رو نداشتن.

مردم ایران من فقط اینو بگم که اگه این دروغ و ظلم و کشتار بزرگ رو پذیرفتید، این آخرین باری نخواهد بود که حقوقتون لجن مال میشه. البته...هرچند که اولین بار هم نبود.

ای کاش...

جستجوی مطالب