سال ۱۹۹۹ - از چپ به راست:

Dave Stewart : Drums
Colin Bass : Bass, vocals
Andrew Latimer : Guitars, vocals

گروه کمل (Camel)،از جمله گروههای بسیار خوب موسیقی Progressive Rock بریتانیاست که علی رغم هواداران و پیروان فراوان نتوانست به شهرت و محبوبیت هم دوره های خود دست یابد. گروه کمل در طی دوران فعالیت خود دچار تغییرات متعددی شدند اما در تمام این تغییرات، اندرو لاتیمر (Andrew Latimer) همچنان رهبر گروه باقی ماند.

کمل که در سال 1972 در شهر ساری (Surrey) تشکیل شد، در ابتدا شامل لاتیمر (نوازنده گیتار، فلوت و خواننده)، داگ فرگوسن (بیس) و نوازنده کیبورد پیتر باردنز (Peter Bardens) بود.

در پایان سال 1973، گروه قراردادی با کمپانی MCA امضا کرده و اولین آلبوم خود به نام کمل را منتشر کردند. در سال 1974، کمپانی ضبط صفحه خود را به زیر مجموعه دکا (Decca) به نام گاما (Gama) تغییر دادند و آلبوم میراژ (Mirage) را منتشر کردند.

نخستین محصول موفق آنها که توانست از سد رقبا عبور کند، Snow Goose نام داشت و به فهرست 30 اثر برتر سال 75 بریتانیا وارد شد. هرچند آلبوم بعدی آنان به نام Moonmadness موجب کاهش شنوندگان بریتانیایی شد، اما در آمریکا موفقیت بیشتری کسب کرده و به رتبه 118 دست یافت که تا آن زمان بالاترین رتبه آنها در آمریکا محسوب میشد.

پس از انتشار این آلبوم، فرگوسن گروه را ترک کرد و ریچارد سینکلر Richard Sinclair از گروه Caravan جانشین وی شد. در همین زمان آنها یک نوازنده ساکسوفون به نام مل کالینز (Mel Collins) را نیز به جمع خود وارد کردند.

لاتیمر و باردنز در طی ضبط آلبوم سال 77 خود به نام Rain Dances اختلاف پیدا کردند و تنشهای این دوران در طی ضبط آلبوم Breathless به اوج خود رسید. پس از تکمیل این آلبوم باردنز گروه را ترک کرد و گروه کمل قبل از آغاز کاری جدید، دو نوازنده کیبورد به نامهای کیت واتکینز (Kit Watkins) و جیم شلهاس (Jim Schelhaas) جانشین باردنز شده و کالین باس جانشین سینکلر شد.

در زمانی که کمل آلبوم سال 79 خود به نام I Can See Your House From Here را روانه بازار کرد،موسیقی راک اند رول با ورود سبک پانک راک دچار تغییر شده بود و در نتیجه پوشش خبری گروههای Progressive Rock و به طبع آن فروش آثار ایشان، رو به کاهش نهاد. گروه کمل نیز از پیامدهای این تغییر ذائقه عمومی بی نصیب نماند و این آلبوم نسبت به تمام آثار آنها از ابتدا تا این زمان، از توجه بسیار اندکی برخوردار شد.

لاتیمر به نوشتن آلبومهای مفهومی پرداخت که Nude در سال 1981، اولین آنها بود. در سال 1982 اندی وارد نوازنده درامز پس از آسیب شدید دست، مجبور به ترک گروه شد.

آلبوم این سال آنها به نام The Single Factor اثری شسته و رفته بود و به نظر میرسید از آلبومهای قبلی کمل مخاطبین بیشتری داشته باشد، اما این اثر در چارتها موفق نبود.آلبوم مفهومی بعدی کمل Stationary Traveler نام داشت.

پس از انتشار آلبوم زنده ای به نام Pressure Points در سال 1984، کمل وارد یک دوره طولانی خواب زمستانی شد که تا اوایل دهه 90 ادامه یافت، به صوص که در سال 85، کمپانی دکا آنها را از فهرست خود حذف کرده بود. لاتیمر نیز به خاطر اختلاف اساسی قانونی با مدیر برنامه سابق گروه، موفق به یافتن کمپانی جدیدی برای ضبط نشده بود. این دعوی قانونی بالاخره در اواخر دهه 80 به نفع گروه پایان یافت، اما گروه در طی این مدت هیچ اثر تازه ای تولید نکردند.

در نهایت، در سال 1988، لاتیمر خانه خود در انگلستان را فروخت و به کالیفرنیا رفت و در آنجا کمپانی مستقل خود به نام کمل پروداکشنز را تاسیس کرد. در زمانی که کمل آلبوم بعدی خود را در اوایل دهه 90 ضبط میکرد، گروه بنا به دلایل و اهداف متعدد تنها از اندرو لاتیمر و عده ای از نوازندگان فصلی تشکیل شده بود.

آلبوم Dust and Dreams 1991 اولین محصول کمل پروداکشنز بود. در سال 93، مجموعه دو CD از آثار قبلی کمل به نام Echoes توسط کمپانی پولی گرام منتشر شد و Harbor of Tears نیز در سال 96 به بازار آمد.

در سال 1997، کمل توری در ساحل شرقی آمریکا، ژاپن و اروپا برگزار کرد که حاصل آن به صورت یک مجموعه CD و DVD به نام Coming of Age در آمد. در سال 99، لاتیمر، باس و نوازنده مهمان تون شرپنزیل ( Ton Scherpenzeel) آلبوم Rajaz را ضبط کردند.

این اثر که در حال و هوای گذشته های دور قرار دارد، یک موسیقی خودانگیخته و الهام گرفته از ریتم قدمهای شترها در بیابان است که مسافران خسته را به مقصد میرساند. لاتیمر چنین برداشت میکرد که ریتم قدمهای شترها میتواند در رسیدن به هدف و مقصود، به مردم کمک کند و در حقیقت چنین نیز شد و این آلبوم توانست گروه کمل را به ریشه های Progressive Rock و دوران اوج خود بازگرداند.

سال 2000
قبل از آغاز تور 2000، استوارت با دریافت پیشنهاد مدیریت یک فروشگاه انواع درامز و سازهای کوبه ای، گروه را ترک کرد و نوازنده فرانسوی کانادایی درامز به نام دنیس کلمنت Denis Clement جانشین او شد. تور 2000 با حضور گای لوبلان Guy LeBlanc نوازنده کیبورد، تقویت شد. سپس لاتیمر، باس، لوبلان و کلمنت برای اجرای تور 2001 آمریکای جنوبی آماده شدند.

آلبوم پخته و تاثیرگذار A Nod and a Wink که مزین به فلوت لاتیمر نیز بود در سال 2002 منتشر و به خاطره پیتر باردنز که در ژانویه همان سال در گذشته بود تقدیم شد. در سال 2003، گروه کمل پس اجرای تورهایی که تا حدی با مشکلات نیز همراه بود اعلام کرد که تور 2003، تور خداحافظی آنان خواهد بود. گاب لوبلان به دلیل بیماری همسرش کمی قبل از آغاز تور کنار رفت و تام بریسلین Tom Brislin در آمریکا و تون شرپنزیل در اروپا جانشین وی شدند. بخش آمریکایی تور با اجرا در معتبرترین جشنواره پراگرسیو راکNEARfest، با شکوه تمام آغاز شد.

پس از آن لاتیمر به اجرای نسخه های unplugged (آکوستیک) آثار قدیمی کمل پرداخت که این کار در میانه راه رها شد. در سال 2006، لاتیمر دعوت به تمرین برای حضور در بخش آواز و گیتار در تور راجر واترز را پذیرفت که در نهایت این جایگاه به دیو کیلمینستر Dave Kilminster رسید. در اکتبر 2006 لاتیمر به قصد ضبط و پخش آلبومهای آتی کمل و تکمیل پروژه ای که در سال 2003 با اندی وارد و دوگ فرگوسن آغاز کرده بود، به انگلستان بازگشت.

در ماه مه 2007، سوزان هوور Susan Hoover از طریق وب سایت کمل پروداکشنز اعلام کرد که بیماری اندرو لاتیمر که از سال 1992 دچار یک بیماری خونی درمان ناپذیر به نام Polycythaemia vera بوده است، اکنون به مرحله حادتری رسیده است.بدن او نسبت به درمانهای دارویی واکنش مثبتی نشان داده اما از ضعف شدید رنج میبرد. این بیماری بخشی از دلیل کاهش برنامه های کمل بوده است.

سوزان هوور از همین طریق اعلام کرده است که یک آلبوم استودیویی جدید در راه است و گروه در حال بررسی امکانات برگزاری تورهایی کوتاه هستند.

اطلاعات بیشتر:

Camel Official Website

The Camel Gallery

NEARfest

مترجم بیوگرافی: سحر شهاب - سایت Harmony Talk